Nöbetçi Eczaneler
Düzce’de 12 Kasım 1999 depreminin 27. yıl dönümü kapsamında Anıtpark Meydanı’nda düzenlenen etkinlikte stant açan Düzce Arama Kurtarma Derneği (DAKE) gönüllüleri, gece ısınmak için ateş yaktı. Ateşin başında toplanan depremzedeler, 27 yıl önce yaşanan soğuk geceleri ve acı dolu günleri yeniden hatırladı.
Düzce Valiliği tarafından deprem gerçeğini hatırlatmak ve yaşanan acıların unutulmamasını sağlamak amacıyla düzenlenen etkinlikte, kentteki resmi kurumların arama kurtarma ekipleri ile dernekler çalışmalarını tanıttı. Düzce’nin ilk arama kurtarma derneği olan DAKE de etkinlikte yer alarak afetlerde kullandığı araç ve gereçleri sergiledi.
Gece saatlerinde stantlarını bekleyen dernek yönetimi ve gönüllüleri, ısınmak amacıyla ateş yaktı. Bu görüntü, 12 Kasım 1999 depreminden sonra soğuk gecelerde ateş başında ısınmaya çalışan Düzcelileri hatırlattı. Depremi yaşayan gönüllüler, ateşin çevresinde o günlere ilişkin anılarını depremden sonra doğan genç gönüllülere anlattı.
**“Deprem, dargınları ateş başında barıştırdı”**
DAKE gönüllüsü ve depremden sağ kurtulan Ali Bengiloğlu, depreme uykuda yakalandığını belirterek şunları söyledi:
“Uykuda yakalandım. Anlamadım çünkü daha önce öyle bir deprem yaşamamıştık. Dışarıdan yaşlı bir kadın ‘Zelzele oluyor’ dedi. Sonrasında ne olduğunu anladık. Bizde bir sıkıntı olmadı. Evimiz ahşap olduğu için yıkılmadı ama dışarı çıktığımızda her yer yıkılmıştı. Sonrasında arama kurtarma faaliyetlerine katılmaya başladım. DAKE üyesi oldum. Ateşi görünce de o acı günler ve geceler aklıma geliyor. Çoluk çocuk cümbür cemaat çadırlarda kaldık. Sıkıntılı süreçlerdi bunlar. Çok şükür bunları da geçtik. Başka çaremiz yoktu. Sobalar kurduk, ateş yaktık. O ateşin etrafında konu komşu, dargınlar barıştı. Korkunun verdiği duygulardı bunlar. Hepimize bir ders oldu aslında.”
**“Ateş başında o acı dolu geceleri yeniden hatırladım”**
DAKE Yönetim Kurulu Üyesi İsmail Penbegüllü ise 17 Ağustos ve 12 Kasım depremlerini yaşadığını ifade ederek şöyle konuştu:
“Depremlerde yaşamını yitirenlere rahmet, geride kalanlara başsağlığı diliyorum. Ben deprem çocuğuyum. O dönemde Gebze’de lise öğrencisiydim. 17 Ağustos ve 12 Kasım depremlerini tam anlamıyla yaşadım. Özellikle Düzce depremini. Düzce depremini Gebze’den hissettik. Annemle göz göze geldik. Deprem olduğunu anladık. Yaşadığımız apartmanın asansör rayları bile yamulmuştu. Yani depremi o kadar şiddetli hissettik. Sonrasında korkumdan dolayı Ankara’da öğretmen olan dayım bizi alıp Ankara’ya götürdü. Ancak Düzce’den geçerken her yerin yıkılmış olduğunu gördüm. İnsanlar o soğuk gecelerde ısınmak için ateş yakmış, etrafında oturuyorlardı. Yoldan geçerken onları çok net gördüm. Şimdi de ateşi görünce o acı dolu geceler aklıma geldi.”